De Sessies zijn een artistieke speeltuin waar disciplines elkaar ontmoeten en versterken. We brengen artiesten uit diverse kunstvormen samen – van livemuziek en dans tot videokunst en woord – en laten hen in dialoog gaan met elkaar én met het publiek. Professionals en sterke semi-professionals delen er hetzelfde podium, elk met hun eigen signatuur, maar altijd in een gezamenlijke creatie.
Elke editie is anders. De combinatie van disciplines wisselt, net als de bezetting. Geen vaste formule, geen herhaling, maar een verrassende en meeslepende totaalervaring waarin kunstvormen in elkaar overvloeien. Wat ontstaat, is uniek voor dat moment – een eenmalige ontmoeting tussen makers, ruimte en publiek.
De Sessies vinden bewust plaats op niet-standaardlocaties. We zoeken plekken met karakter, die mee het verhaal kleuren en het publiek anders laten kijken en luisteren.
We zetten daarbij ook sterk in op lokaal talent. Makers uit eigen regio krijgen kansen, ondersteuning en een podium om hun werk te tonen in een professionele omkadering. Zo verbinden we gevestigde namen met nieuwe stemmen en stimuleren we artistieke kruisbestuiving.
Ook inhoudelijk vertrekken we telkens vanuit een ander thema. Zo stonden eerdere edities in het teken van 60 jaar Jazz Bilzen en De Statie – verhalen die lokaal verankerd zijn, maar artistiek breed worden opengetrokken.
De Sessies zijn geen klassieke voorstelling, maar een belevenis: onverwacht, interdisciplinair en telkens opnieuw uitgevonden.
De Sessies (voorheen 3730 Sessies) werden voor het eerst georganiseerd in 2021. Sinds de fusie Bilzen-Hoeselt werden de 3730 Sessies kortweg De Sessies. Deze sessies zijn een samenwerking tussen R.E.K. en Cultuurhuis Bilzen-Hoeselt.
60 jaar Jazz Bilzen
7 & 8 november 2025
Deze editie bracht een meeslepende ode aan het legendarische festival, op de plek waar het ooit begon: de oude brandweerkazerne in het centrum van Bilzen.
In drie korte voorstellingen versmolten livemuziek, dans, videokunst en woord tot een moderne terugblik waarin iconische nummers een nieuw jasje kregen.
Voor en na de voorstellingen zorgde het sfeervolle kazernecafé, met een dj-set vol klassiekers uit de rijke geschiedenis van Jazz Bilzen, voor een warme festivalsfeer.
In samenwerking met:
Deel 1:
Drik Vanmanshoven (trombone/hoornarrangement) Corniche hoornkwartet, Yfke Somers (dans), Berit Clerx en Peter Ritzen (woord).
Deel 2 - Affaire
Michiel Ritzen, Nick Caers, Vincent Lynen
Deel 3:
Maarten Moesen (drum), Rob Vanspauwen (bas), Jesse Vandecaetsbeek (toetsen), Filip Nijs (gitaar), Ward Daenen (gitaar en zang), Mieke Croes en Luk Voncken (zang).
Met: Johnny & Jos (logistieke ondersteuning), Tom Gregoor (dj/kennisbron) en Ruben Gerits (productie)
De Statie
6 maart 2026
De trein stopt allang niet meer in Hoeselt, toch is het altijd een plaats van aankomst en vertrek gebleven. De kunstenaars die deze voorstelling dragen zijn er levende voorbeelden van: de ene inwijkeling, de andere uitwijkeling.
‘De Statie’ is een intiem opgezette voorstelling in beeld, woord en muziek, met digitale videokunst van Tom Luyten en muziek van de band Messidor en aangevuld met tekst, een VRT-documentaire over de Belgische Spoorwegen (mét Hoeselt Station anno 1980) én een stukje Lambrecht Lambrechts.
Want je kan een mens wel uit Hoeselt halen, maar omgekeerd?
PROGRAMMA:
intro videofragment uit 'De trein voorbij' (BRT-docu uit 1980 vanJef Cornelis)
muziek 'Travel (No train I wouldn't take)'
gedicht 'Travel (Edna St. Vincent Millay, Vertaling Herman De Coninck)'
muziek 'Travel Up North'
muziek 'Valuable'
videofragment uit 'De trein voorbij (Jef Cornelis) & voorstelling medewerkers'
muziek 'Waterloo'
muziek 'Pullover'
brief aan een jeugdvriend in de stad (deel 1)
muziek 'Ostend Station'
muziek 'Humble Skipper'
brief aan een jeugdvriend in de stad (deel 2)
muziek 'Oublier'
muziek 'Radio Waves'
muziek 'Bended Light'
tekst 'Terug naar Limburg'
muziek 'De veldkapel'
tekst 'De uitwijkeling, de inwijkeling'
muziek 'Travel (No train I wouldn't take)'
WARD DAENEN
Ward Daenen coördineert de opiniepagina’s van de krant De Morgen en ontpopte zich na zijn veertigste tot muzikant. Onder de naam Messidor bracht hij zijn debuutalbum ‘When Things Go Missing’ uit.
Daenen groeide op in Beverst, liep school in Schoonbeek en Hoeselt en studeerde godsdienstwetenschappen en culturele studies in Leuven. Hij volgde gitaarles in Genk en Diepenbeek, schreef liedjes vanaf zijn twaalfde en speelde tot zijn twintigste in een bandje waarmee hij optrad in cafés en jeugdhuizen.
Studies, journalistiek en gezin drukten de muziek lange tijd naar het achterplan. “Toen ik veertig werd en een tussentijdse balans opmaakte, bleek de muziek een groter gemis te zijn dan ik vermoedde”, zei Daenen daarover vorig jaar in Knack Weekend. Hij nam zanglessen en schreef zich in voor een opleiding singer-songwriting. “Daar schaafde ik mijn stem en schrijverschap bij en zag ik in wat zingen en muziek maken echt voor me betekent. Vroeger zag ik dat vooral als een verlengstuk van mijn jeugdvriendschappen, maar voor mij is dat ook echt een uitlaatklep, iets dat me tot rust en dichter bij mezelf brengt. Ik haalde er met Maarten en Bert Hornikx twee beroepsmuzikanten bij, en dan zijn we aan een volwaardig album gaan werken.”
Dat debuut, vorig jaar uitgebracht, werd gul onthaald, met positieve kritieken in kranten en magazines en optredens in o.a. Genk, Gent, Antwerpen en Brussel. De Statie is een nieuwe halte op het muzikale parcours van journalist-muzikant Ward Daenen.
MAARTEN MOESEN
Maarten Moesen van Rina en Gerry van Jeanne vanne Gèle, komt uit een muzikale familie. Hij startte als achtjarige bij het Hoeseltse trommelkorps. Ondertussen zong hij ook bij kinderkoor De Demerklokjes. Hij leerde zichzelf drummen op een drumstel dat bij de buren stof stond te vergaren en volgde vioolles aan de muziekschool van Tongeren. Hij speelde slagwerk in de Harmonie Sint Cecilia en viool bij het Limburgs Jeugdorkest. De drums bleven echter zijn grote liefde. Zijn hogere studies deed hij aan het Lemmensinstituut te Leuven bij Dré Pallemaerts, een jazzdrummer die zich tot de internationale top mag rekenen. Maarten drumde bij verschillende gerenommeerde bands. Van BRZZVLL tot Buurman tot Admiral Freebee… momenteel actief bij Guido Belcanto, Stef Kamil Carlens (Zita Woon) en natuurlijk bij Messidor, de band van jeugdvriend Ward Daenen. Ergens onderweg leerde hij zichzelf piano, en vandaag zien we hem hier als dusdanig aan het werk.
BERT HORNIKX
Bert begon zijn muzikale reis op jonge leeftijd in Niel-bij-As, waar hij actief was in het lokale koor en orkest. Na zijn studie jazzdrums aan het Lemmensinstituut in Leuven werkte hij intensief samen met zijn leraar Dré Pallemaerts, en ontwikkelde zijn eigen muziek met Joy Adegoke en Joachim Saerens. Hij was betrokken bij verschillende opnameprojecten en werd de vaste drummer voor bands als Astronaute, TOUR en Forbid Oaks.
Zijn werk breidde zich uit naar theatermuziek, waar hij composities maakte voor producties van onder andere Het Nieuwstedelijk, Toutpetit, Elena Peeters en Tom Struyf. Bert heeft ook eigen muziektheaterprojecten gecreëerd, zoals Happy Birthday Pilicorda / Rest In Peace Kid Baltan, en werkte met diverse regisseurs en theatermakers. Sinds 2021 organiseert hij de afdeling elektronische muziek bij KNST Hasselt.
Berts werk is een voortdurend proces van samenwerking en vernieuwing, waarbij hij zijn muzikale en theatrale grenzen steeds verder verlegt.
TOM LUYTEN
Tom Luyten is een mediakunstenaar, docent en ondernemer. Hij geeft momenteel les in onderzoek, fysieke interface-prototyping en creatieve codering aan het Institute of Arts in Maastricht en is medeoprichter van RipperDocs, een bedrijf dat gespecialiseerd is in podiummaskers en aangepaste interactieve hardware voor de muziekindustrie.
Toms artistieke reis wordt gedreven door zijn fascinatie voor het transformatieve, creatieve en esthetische potentieel van digitale technologie. Deze passie bracht hem ertoe een master te volgen in communicatie- en multimediadesign aan de LUCA School of Arts, waar zijn scriptie "The interactive Multi-Sensory Room" het snijvlak van kunst, design, technologie en gezondheidszorg onderzocht.
In 2010 studeerde Tom cum laude af en richtte hij zijn eigen studio Fiftylab op, terwijl hij docent werd aan het Institute of Arts in Maastricht. Zijn toewijding aan het combineren van kunst en technologie bereikte zijn hoogtepunt in zijn PhD in 2019 aan de Universiteit Maastricht met zijn proefschrift, "The Art of Feeling Connected", dat zich richtte op interactieve kunst in de ouderenzorg.
Tom gelooft in het samenwerken met machines, het uitdagen van traditionele grenzen tussen gereedschap en maker en het ontsluiten van de verborgen warmte en schoonheid in technologie.
JASMIEN KEYMIS
Jasmien is een Hoeselaar in hart en nieren. Ze begon haar schooltijd in het centrum van het dorp waar ze onder andere, zoals iedereen van haar generatie, ‘computerles’ kreeg van Ruben Gerits, bezieler van de 3730-Sessies. Naast het schoolleven was Jasmien jarenlang lid en leiding bij Chiromeisjes Hoeselt Centrum, tenniste, volgde muziekacademie en speelde dwarsfluit. In het middelbaar deed ze Latijn-Wiskunde in het Heilig Grafinstituut in Bilzen. Nadien zocht ze het studentenleven in Leuven op en behaalde daar een bachelordiploma in de biomedische wetenschappen en een masterdiploma in de logopedische en audiologische wetenschappen.
Vandaag werkt Jasmien enerzijds als zelfstandig logopedist in een groepspraktijk in Riemst waar ze voornamelijk kinderen met taal- en leerproblemen helpt en anderzijds als logopedist in het Jessa Ziekenhuis te Hasselt waar ze volwassenen met neurologische aandoeningen of slikmoeilijkheden begeleidt.
In haar vrije tijd omringt ze zich graag met familie en vrienden voor gezellige babbels. Ze combineert graag sportieve activiteiten zoals padellen of joggen in de (Hoeseltse) natuur met creativiteit tijdens een maandelijkse keramiekles. Daarnaast zet Jasmien zich ook in als vrijwilliger bij ‘t Fabriek waar ze helpt met het organiseren van originele en hippe activiteiten voor jeugd.
RUBEN GERITS
Als 14-jarige richt Ruben Gerits met enkele schoolvrienden (waaronder Ward Daenen en Maarten Moesen) een band op. Al snel wordt duidelijk dat de technische omkadering hem meer interesseert dan zelf op een podium te staan. Een groot muzikant is immers nooit aan hem verloren gegaan. Zo komt hij in 1995 als vrijwilliger terecht in de techniekploeg van CC De Velinx in Tongeren. Daar leert hij het P/A-bedrijf IMEC (Idiot Music Earwax Company) van Pierre Ramant kennen. In de zomer van 2000 begint hij als freelance P/A-technieker voor IMEC. Een leerrijke maar vooral fijne samenwerking die 16 jaar duurt.
Sedert 2016 behoort hij tot het vaste team van 4ears. Het geluidsbedrijf van Peter Vandergoten faciliteert festivals en artiesten als Crammerock Stekene, Rock Zottegem, Dour Festival, Gladiolen, Rock Affligem, WILD in 't park, Hooverphonic, Selah Sue, Absynthe Minded, Black Box Revelation, Les Truttes, Daan, Girls in Hawaii, Zwangere Guy, Equal Idiots, Ghinzu, Das Pop,...
In 2017 richt Ruben samen met Karlijn Noten R.E.K. op. Gevestigd in Hoeselt focust R.E.K. zich op een veelzijdige manier op de culturele sector.
Als geluidstechnieker voor live events heeft Ruben meer dan 20 jaar ervaring. Hij werkte voor bands als Les Truttes, Spinvis, 10cc, Salvatore Adamo, Daan, Absynthe Minded, De Mens, Monza, De Kreuners, Levellers, Neeka, Wegsfeer, Radio Clash, Shiny Happy People, Messidor, Sara Gilis, Das Pop, ...
JEF CORNELIS - De trein voorbij
Uitgangspunt voor De Statie is 'De trein voorbij'. Als een archeoloog, met een camera en een micro, bekijkt Jef Cornelis in deze mooie documentaire uit 1980 de geschiedenis van de NMBS. Zijn tocht leidt hem langs Oudenaarde, Ronse, Sint-Niklaas, Station Antwerpen-Centraal, Hoeselt, Gistel, Nerem, Borgloon, Jesseren, en Mariembourg.
Jef Cornelis (België, 1941) studeerde aan de Nederlandse Filmacademie in Amsterdam waar hij in 1961 zijn diploma behaalt. Hij keert terug naar België waar hij aan de slag zou gaan bij de Belgische Radio- en Televisieomroep (BRT). In 1963 krijgt hij de kans om als assistent van Mark Liebrecht een tv-adaptatie van de opera Parking te maken. Vervolgens regisseert hij een televisiedocumentaire over het Kasteel Alden Biesen, en volgen nog twee documentaires over historische gebouwen waaronder Abdij van Park Heverlee (1964). Met architectuurcriticus Geert Bekaert vormde hij in de jaren daarna een productieteam dat samen een aantal films maakt rond architectuur en stedenbouw, waaronder De straat (1972) en Rijksweg N1 (1978).
Eind jaren zestig en begin jaren zeventig maken ze verschillende kortfilms over kunst voor televisie, zoals Sonsbeek buiten de Perken (1971) en Documenta V (1972). Eind jaren zeventig en begin jaren tachtig maakt Cornelis een aantal films over Vlaamse en Nederlandse schrijvers waaronder Daniël Robbrechts (1981) en Jacq Vogelaar (1981).
Vanaf 1982 maakt hij verschillende items voor het actualiteitenprogramma Kunstzaken. Ijsbreker, misschien wel het grootste project dat door Cornelis werd bedacht, was een maandelijks live kunstprogramma dat begin 1983 van start ging en twee jaar zou lopen. In de jaren daarna maakt hij nog een aantal films over de beeldende kunsten (o.a. Paris Biennale (1985) en Münster Sculpture Projects (1987)) om in 1988 terug te keren naar live televisie met Container, dat na een jaar en na veel kritiek werd stopgezet. Zijn latere werk maakte hij veelal samen met filosoof Bart Verschaffel, en socioloog Rudi Laermans (Voyage à Paris (1993) en Brussel, scherven van geluk (1995)).
In 1998 moet Jef Cornelis de BRT met vervroegd pensioen verlaten en komt er een eind aan zijn enorm productieve carrière die vier decennia beslaat waarin hij een oeuvre heeft opgebouwd met meer dan honderd films.
